Pod pojęciem konwencji określa się zbiór zasad regulujących konflikt pomiędzy Armią a Sojuszem, ustalonych i zaakceptowanych przez obie strony po incydencie na granicy Obiektu 01, skutkującego wojną między organizacjami.
Wczesnym rankiem w połowie sierpnia 2020 roku, dwa dni po prowokacji miedzy przedstawicielami obu stron reprezentującymi poszczególne organizacje doszło do spotkania, na którym wspólnie ustalono zasady wchodzące w skład konwencji oraz je zaaprobowano, zobowiązując się do ich przestrzegania przez uczestników nadchodzącego konfliktu.
Przedstawiciele Armii przybyli na miejsce z gotowymi propozycjami przepisów, w ciągu następnych godzin intensywnie omawiano z przedstawicielami Sojuszu, pod koniec dnia dochodząc do konsensusu i ostatecznie akceptując ustalone zasady.
Z uwagi, iż obie organizacje szeroko wykorzystywały broń nieletalną SLAP ustalono, że konflikt toczony będzie właśnie za jej pomocą, aby uniknąć ofiar. Dodatkowym faktem przemawiającym za jej wykorzystaniem względem broni śmiercionośnej była świadomość, iż krwawy konflikt byłby nie do zaakceptowania przez rząd, który mimo wszelkich zabiegów bez wątpienia ukróciłby wszelkie walki i dla bezpieczeństwa nawet siłą rozwiązał organizacje.
Zasady te ustalono wiedząc, że istniejące już konwencje oraz przepisy prowadzenia zwykłych konfliktów zbrojnych nie będą miały zastosowania na przyszłym, nietypowym polu walki, w wielu aspektach, w tym kluczowych odmiennym od dotychczas znanego. Ich celem było regulowanie konfliktu, zapewniając równą walkę oraz brak ofiar po obu stronach, a także upewniając się, że walki nie wymkną się spod kontroli. Biorąc pod uwagę dość korporacyjne cechy obu organizacji, prowadzonych nie tylko jako siły zbrojne, lecz pierwotnie jako przedsiębiorstwa część z przepisów była dość nietypowa jak na realia bądź co bądź zbrojnego konfliktu.
Konwencja składa się ze zbioru przepisów, dotyczących zarówno zasad prowadzenia walki, traktowania personelu strony przeciwnej, jak i ograniczeń w działaniach oraz zasad użycia broni. Zawiera ona także zapisy dotyczące limitacji parametrów uzbrojenia, choć są one na tyle skrótowo i ogólnie opisane, by przy zachowaniu standardów bezpieczeństwa pozostawić szerokie pole do rozwoju nowych systemów uzbrojenia.
Niektóre z zawartych w konwencji przepisów:
Zabronione jest:
- używanie broni i narzędzi śmiercionośnych;
- działania narażające personel na utratę życia bądź prowadzące do trwałego okaleczenia;
- atakowanie rannych, podających się oraz pojmanych, o ile ci samodzielnie nie nawiązują walki;
- atakowanie personelu medycznego udzielającemu pomocy rannym (o ile samodzielnie nie nawiązuje on walki bądź poprzez działania nie próbuje zdobyć przewagi taktycznej);
- prowadzenie walki z personelem nieposiadającym minimalnej protekcji (o ile samodzielnie nie nawiązuje on walki);
- prowadzenie walki przez personel nieposiadający minimalnej protekcji;
- prowadzenie działań w pobliżu osób cywilnych (o ile samodzielnie nie weszli w rejon działań ze świadomością, że w rejonie tym takie działania są prowadzone);
- prowadzenie działań stanowiących zagrożenie dla osób cywilnych*;
- prowadzenie działań w pobliżu zamieszkałych/użytkowanych obiektów cywilnych;
- prowadzenie działań, których efektem byłby uszczerbek na mieniu cywilnym;
- torturowanie personelu;
- wykorzystywanie w działaniach zbrojnych zwierząt;
- działania silnie destrukcyjne skierowane w sprzęt; dozwolone jest przejmowanie wyposażenia, jednak musi ono zostać później zwrócone właścicielowi (punkt szczególnie forsowany przez Armię, obawiającą się bezpowrotnej straty cennego sprzętu, z zaangażowaniem zaaprobowane przez Sojusz);
Nakazane jest przez wszystkich walczących stosowanie minimalnej protekcji mającej zapobiec wypadkom śmiertelnym oraz okaleczeniom (w której skład wchodzi ochrona oczu, krtani oraz organów wewnętrznych w postaci kamizelki balistycznej);
*przez osoby oraz obiekty cywilne rozumie się wszelkie osoby oraz obiekty nienależące do walczących sił, niezależnie od innych definicji.
Istnieją niepotwierdzone przypuszczenia, że zaproponowany przedstawicielom Sojuszu zbiór zasad został przygotowany na długo przed incydentem na granicy Obiektu 01. Według oficjalnej wersji zostały one spisane na dzień przed spotkaniem przez generała Wessona wraz z głównodowodzącym.