Timeline

Przed założeniem Armii PMC

    

2018/2019

• Pod koniec 2018 roku upublicznione zostają projekty nowego rodzaju amunicji nieśmiercionośnej oraz dedykowanej jej broni. Zainteresowanie nimi wyraża kilka podmiotów, które fundują dalsze prace rozwojowe w zamian za pierwszeństwo do wykupu patentów w razie sukcesu przedsięwzięcia. Część środków potajemnie zostaje przeznaczona na opłacenie grupy ludzi mających za zadanie zdobyć kompromitujące polityków materiały w celu uzyskania wglądu i pewnego zakresu kontroli areny politycznej;
• Projekt gwałtownie się rozwija, powstają kolejne doskonalsze, obiecujące prototypy. Zainteresowane wynikami podmioty postanawiają kontynuować finansowanie projektu. Rozpoczyna się budowa obiektów mających służyć oficjalnie za placówkę badań nad nowym rodzajem uzbrojenia, w rzeczywistości później przerodzić się w Obiekt 01;

 

2019

• W pierwszej połowie 2019 roku ukończone zostają pierwsze finalne wersje amunicji różnych wariantów. Zgodnie z umowami patenty zostają najpierw sprzedane do podmiotów, które finansowały prace wraz z zapewnieniem im pierwszeństwa do wykupu kolejnych wersji i inwencji. Zostają podpisane umowy dotyczące fundowania dalszych prac biura projektowego związanych z opracowywaniem nowych rodzajów amunicji, a także dedykowanych jej rodzajów broni przeznaczonych na rynek cywilny oraz służb porządkowych. Dochodzi również do zabiegów mających zdobyć zainteresowanie podmiotów wojskowych w zakresie opracowania broni obezwładniającej podług ich specyfikacji do korzystania podczas misji stabilizacyjnych i pokojowych, gdzie użycie śmiercionośnych środków byłoby niewskazane. Kolejne patenty zostały sprzedane do innych zainteresowanych podmiotów, jednakże już bez podpisania późniejszych gwarancji dostępu do rezultatów badań;
• Pojawienie się nowego typu amunicji nieletalnej doprowadza do powiększenia się tego sektora rynku w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie oraz Rosji. Dochodzi do jego zauważalnego rozwoju w krajach o surowszych restrykcjach dotyczących broni palnej, głównie w obszarze samoobrony a także środowisku prywatnych przedsiębiorstw ochroniarskich oraz organizacji paramilitarnych;
• Na skutek wzrostu popularności amunicji w rządzie pojawia się coraz więcej głosów domagających się aktualizacji słabo uregulowanych i przestarzałych przepisów jej dotyczących;
• Z funduszy pozyskanych ze sprzedaży patentów oraz pozyskiwanych z nich środków w połowie 2019 roku założona zostaje Armia PMC;

Po założeniu Armii PMC

 

2019/2020

• Armia PMC rozpoczyna intensywną rekrutację nowego personelu. Podpisane zostają kontrakty na dostawy wyposażenia od zagranicznych kontrahentów. Większość amunicji i broni jest dostarczana przez wiodących producentów na podstawie podpisanych z nimi umów, reszta sprzętu z kolei pochodzi od innych wytwórców, zapewniając organizacji tanie wyposażenie w zamian za stabilnego klienta i regularne zamówienia;
• Dochodzi do ustanawiania odświeżonych przepisów dotyczących nowego rodzaju broni i amunicji. Armia PMC za pomocą przedstawicieli bierze w nich czynny udział dzięki poparciu luźnej grupy polityków, przeciw którym zebrała mogące stanowić zagrożenie materiały. W efekcie forsuje wiele praw korzystnych dla tego sektora rynku, a w konsekwencji i jej samej;
• Armia PMC zaczyna przyjmować pierwsze kontrakty. W ciągu dwóch miesięcy rozpoczyna się szkolenie pierwszych plutonów. Zaczyna wyraźnie uwidaczniać się skrajnie militarystyczny charakter organizacji;
• Armia PMC zaczyna się rozrastać, przyjmując jednocześnie coraz więcej kontraktów. Ich zakres obejmuje zadania typowe ochroniarskie w postaci zabezpieczania i nadzoru obiektów oraz udzielanie szkoleń różnym podmiotom. Jej szybki rozwój inicjuje powstanie wielu podobnych organizacji, walczących o zajęcie własnej niszy na rynku: Aura Security postanawia zakupić nowy rodzaj broni, Enterprise Europe Inc. rozszerza profil działalności, zostaje założony Svarog PMC;
• Armia PMC zaczyna zdobywać silną pozycję na rynku w związku ze swoją skutecznością wynikłą z wykorzystywanej amunicji oraz stosowanych taktyk. Okazyjnie udziela ona pomocy służbom porządkowym, a także uczestniczy w manewrach oraz szkoleniach wojskowych w roli OPFOR. Oprócz renomy zdobywa także miano ,,prywatnej armii''. Na początku 2020 roku dochodzi do połączenia trzech mniejszych organizacji, prowadząc do powstania Sojuszu, Aura Security przekształca się w Aurora Corp., zmieniając profil działalności z firmy ochroniarskiej na organizację paramilitarną;
• Próby ograniczenia organizacji przez rząd są torpedowane bądź opóźniane przez przedstawicieli Armii PMC. Rozpoczyna ona silną kampanię medialną mającą na celu oprócz rekrutacji utrudnienie wymierzonych przeciwko niej działań. Konflikt medialny między nią a Sojuszem zaostrza się. W tym okresie Obiekt 01 zostaje całkowicie ukończony;
• Dochodzi do pierwszych prowokacji Sojuszu, konflikt medialny między obiema organizacjami eskaluje. Rozpoczyna się budowa Obiektu 02;

 

 

Preludium wojny

 

2020

• W sierpniu 2020 roku, pięć dni przed operacją ,,Żmija'' i rok od założenia Armii PMC ostatnia prowokacja Sojuszu kończy się gwałtowną wymianą ognia na granicy Obiektu 01 Armii PMC, stanowiąc zarzewie konfliktu. Oddział Sojuszu wycofuje się pod ostrzałem ponosząc straty. Dowództwo Armii PMC zarządza pełną mobilizację wszystkich swoich sił;
• Trzy dni przed operacją ,,Żmija'', dwa dni po prowokacji następuje spotkanie przedstawicieli Armii i Sojuszu, podczas którego uzgodnione zostają przepisy dotyczące prowadzenia konfliktu, m.in. bezpieczeństwa, które następnie zostają podpisane przez obie strony, zobowiązujące się ich przestrzegać;

 

 

Wojna

 

• W połowie sierpnia 2020 roku, pięć dni po prowokacji rozpoczyna się operacja ,,Żmija". Oddziały Armii PMC, w szczególności 1 Batalionu wsparte moździerzami oraz transportowane przez maszyny 3 Batalionu atakują zmierzające w kierunku Obiektu 01 siły Sojuszu, korzystając z elementu zaskoczenia częściowo je rozbijając i zatrzymując. W centrum stabilizuje się tymczasowa linia frontu, siły Armii PMC utykają pod ostrzałem haubic Sojuszu. Prawa flanka naciera bez większych przeszkód, jednak powoli na skutek działań przeciwnika. Na lewej flance panuje chaos, komunikacja z oddziałami jest sporadyczna i utrudniona, przez co dowództwo traci kontrolę nad działaniami w tym obszarze;
• Drugiego dnia operacji ,,Żmija" osłabiony walkami Pierwszy Pluton zostaje częściowo uzupełniony żołnierzami z rozbitych oddziałów i wysłany w celu przechwycenia baterii nieprzyjacielskiej artylerii w ramach operacji ,,Skoczek''. Unikając wykrycia przedostaje się w pobliże stanowisk i wyłącza obsadę z akcji. Patrole tworzące kordon wokół dział rzucają się na zespół, który stawia opór, ponosząc ciężkie straty. Jako wsparcie zostają wysłane trzy Hieny obsadzone żołnierzami, które ostatecznie odpierają przeciwnika, przejmując haubice i moździerze oraz zmuszając Sojusz do cofnięcia się;
• W następnych dniach walki między stronami przygasają, dając czas na regenerację i odtworzenie zdolności bojowych, jednak wkrótce ponownie dochodzi do starć, choć mniej zaciekłych niż w trakcie operacji ,,Żmija''. W zgodzie z podpisaną konwencją następuje przekazanie jeńców oraz przejętego sprzętu, w tym artylerii. Sojusz uznaje ją pomimo swej skuteczności za nieefektywną z powodu ograniczonego zastosowania przez możliwość ostrzału jedynie otwartych przestrzeni oraz podatność na ataki przeciwnika. Armia PMC z kolei zajmuje się rozwojem haubic oraz amunicji;
• W ciągu następujących po operacji ,,Żmija'' tygodni zwiększa się aktywność Brygady Drägera, niewielkiej grupy skrajnie negatywnie nastawionej do Armii PMC. Po około miesiącu od rozpoczęcia walk, w połowie września 2020 roku odbywa się wspólna operacja WiR-u, Żandarmerii i Pierwszego Plutonu pod kryptonimem ,,Balista'', będąca reakcją na poczynania przywódcy organizacji;
• Pod koniec września   [Tajne]₇   WiR-u przeprowadza operację   [Tajne]₇  ,   [Tajne]₇  ;
• Pod koniec 2020 roku rozpoczyna się przerzut sił do nowo oddanego do użytku, choć jeszcze nie całkowicie sprawnego Obiektu 02;

 

2021

• W połowie stycznia 2021 roku Armia PMC przeprowadza operację ,,Młot'';